Prof. J.S. Malan
Opsomming: Die eeue oue stryd om die beheer oor Jerusalem is weer besig om hoog op te vlam. Hierdie stryd gaan in die nabye toekoms tot groot konflikte en oorloë lei.
Die groot eindtydse stryd om die beheer oor Jerusalem het begin. By hierdie verdiepende stryd is nie net Israel en die Palestynse Bevrydingsorganisasie (PBO) van Jasser Arafat betrokke nie, maar ál die Arabiese lande in die Midde-Ooste asook Moslems in verskeie ander lande, insluitende Suid-Afrika. Uiteindelik gaan alle nasies van die wêreld by die stryd teen Israel ingetrek word.
Omdat die vyande van Israel hulleself in ‘n direkte konfrontasie met die God van die Bybel begewe deur sý bepalings oor Israel en die stad Jerusalem in die Bybel te ignoreer, wag daar vir hulle ‘n groot beskaming en neerlaag in hierdie stryd. Hulle sal toegelaat word om teen Jerusalem op te trek, maar dáár sal die Here self met hulle in die gerig tree:
Wanneer die nasies se leërs teen Jerusalem optrek, sal die Here se toorn oor hulle uitgestort word omdat hulle Israel sal probeer uitwis met die doel om sy land aan sy vyande te gee wat onregmatiglik daarop aanspraak maak. Hulle sal ‘n duur prys hiervoor betaal:
Die land Israel en die stad Jerusalem is deur die Here aan die volk Israel gegee, en nie aan die Palestyne nie (Ps. 105:9-11; Sag. 12:10). Die land se naam is derhalwe nie Palestina, wat die land van die Filistyne is nie, en Jerusalem ook nie ‘n Moslemstad, Al Quds, nie!
Een van die sterkste krete in die mobilisering van soldate vir die Moslem jihad (heilige oorlog) deur die eeue heen was Al Quds – Jerusalem! Hulle beskou dit as húlle stad. Ten spyte van die Israeli-PBO vredesakkoord is dit vandag nog steeds een van die Moslems se belangrikste doelwitte om Jerusalem te verower en te beheer.
Die PBO, soos die ander Moslemlande, stel nie regtig in vrede met ongelowiges (nie-Moslems) belang nie. Vir hulle is ‘n vredesooreenkoms ‘n taktiese skuif om tyd te wen om vir die volgende militêre aanslag voor te berei. In sy boek The great deception – Philistine (1995:100-101) sê Ramon Bennett die volgende oor die valse vredesooreenkomste wat die Moslems met hulle vyande sluit:
Arafat het sy vrede met Israel al uitdruklik met Mohammed se valse vredesluiting vergelyk. Terwyl hy ooreenkomste met Israel sluit, verag hy hulle in sy hart en gaan onverpoosd met voorbereidings vir ‘n hervatting van die gewapende stryd voort. Dié benadering word ook in die konstitusie van die PBO uiteengesit.
Die konstitusie van die PBO is ‘n revolusionêre dokument wat openlik daarop gerig is om ‘n ingesteldheid van oorlog en gewapende opstand teen Israel en sy bondgenote by alle volkslede, ook kinders, aan te blaas. Die volgende artikels werp lig hierop:
Dit is duidelik dat die Palestyne se hele bestaan op haat teen Israel gebou is. Kinders word van jongs af deur hierdie revolusionêre gees beset. In ‘n wyer verband geld dit ook vir al die ander Arabiese Moslemstate. Dit is by hulle ‘n ‘heilige’ missie om Israel van die aardbodem af te verdelg en die koepels van Allah se tempels vir ewig van die tempelberg af oor Jerusalem te laat uittroon. In hierdie ‘heilige’ oorlog (jihad) span hulle ten diepste hulle kragte teen die God van Israel saam om sý heiligdomme vir hulle in besit te neem:
Verblind deur ‘n fanatieke haat vir Jode én Christene sal die Palestyne voortgaan om hulle eie ondergang in ‘n konfrontasie met Israel te bespoedig. Hulle moorde, terreurdade, sabotasieveldtog, uittartende houding en voortgesette provokasie sal waarskynlik in die nabye toekoms daartoe lei dat Israel hulle sal aanval en ‘n groot slagting onder hulle aanrig.
Bewus van die feit dat hulle alleen glad nie teen Israel opgewasse is nie, sal die PBO ‘n komplot met sy Arabiese en ander Moslembondgenote sluit om Israel te probeer verdelg. Hierin sal hulle volgens Eségiël 38 en 39 ook die steun van Rusland verkry. Die huidige stryd in Israel is duidelik ‘n voorloper vir die groot Russies-Arabiese inval in Israel.
Die Here het vir Eségiël opdrag gegee om oor ‘n groot steeksoorlog te profeteer wat in die eindtyd [in die laaste dae] in Israel sal uitbreek:
Die identiteit van Gog word uit drie verskillende oogpunte baie duidelik as die moderne Rusland bevestig:
1. Die land Magog
Volgens die register van nasies in Génesis 10 was Magog ‘n kleinseun van Noag (v. 1-2). Die afstammelinge van Magog het ten noorde van die Kaukasusgebergte in die huidige Rusland gewoon, en is die belangrikste antieke volk waaruit die moderne Russe afgestam het.
2. Die vors van Ros, Meseg en Tubal
Ros, of Rus, was een van die stamme wat van Magog afgestam het. Hulle het lank in die omgewing van die Wolga gewoon. Meseg en Tubal was jonger broers van Magog (Gen. 10:2) en het ook in die gebied van die huidige Rusland gevestig. Meseg was die stigter van die Moski, en van dié naamwoordstam is ‘Moskou’ afgelei. Tubal is die stamvader van die Tibereni wat langs die Swart See gewoon het.
3. Die agterhoeke van die Noorde
Moskou, die hoofstad van Rusland, is reg noord van Jerusalem in die agterhoeke van die Noorde geleë. Onmiddellik noord van Israel was Assirië, die land van die koning van die Noorde. Rusland word egter onderskei as geleë in die agterhoeke van die Noorde.
Die profesie in Eségiël 38 en 39 het duidelik op die laaste dae betrekking, en is dus nie in Ou Testamentiese tye vervul nie. Dit verwys uitdruklik na ‘n aanval op ‘n herstelde volk Israel, wie se land gedurigdeur as ‘n puinhoop gelê het (Eseg. 38:8).
Die Sowjet-Unie het ná Wêreldoorlog II militêr in ‘n sterk moondheid ontwikkel wat uitgesproke vyandig teenoor Israel was. Sedert Israel se herstel in 1948 is die Arabiese lande telkens van groot arsenale Russiese wapens (AK 47’s), pantservoertuie, misiele en vegvliegtuie voorsien om ‘n uitwissingsoorlog teen die volk Israel te voer. Al hierdie oorloë was voorlopers vir die geprofeteerde Russies-Arabiese inval in Israel.
Eségiël noem die volgende bondgenote wat saam met Rusland ‘n inval in Israel sal doen:
1. Persië
Die naam van Persië is in 1935 na Iran verander. Ná die Islamitiese revolusie van die Ajatolla Khomeini het hierdie land uitgesproke anti-Israels geraak en baie sterk in Rusland se magsfeer beland. In samewerking met Russiese wetenskaplikes het Iran onlangs sy Shihab-3 ballistiese misiele ontwikkel wat teikens in Israel kan tref. Binnekort sal Iran oor kernplofkoppe vir sy misiele beskik. Iran en Irak het ook nou vrede gesluit ter wille van hulle gemeenskaplike stryd teen Israel en sy magtige bondgenoot, Amerika.
2. Kus
Kus is die oorspronklike Hebreeuse benaming vir Ethiopië. Ná die val van Haile Selassie se bewind in 1974 het Ethiopië eers in ‘n kommunistiese diktatuur verander, en later in ‘n Islamitiese staat. Beide hierdie ideologieë het ‘n sterk anti-Joodse ingesteldheid tot gevolg.
3. Put
Put is die Hebreeuse naam vir Libië. Dié land is deur die militante kolonel Gaddafi tot ‘n sosialistiese republiek verklaar. Hy handhaaf noue bande met Rusland, en dit is sy verklaarde beleid om Israel te verdelg en sy grondgebied aan die Palestyne te oorhandig. Libië beskik oor ballistiese misiele wat van Noord-Korea aangekoop is, waarmee Israelse teikens uit Libië bestook kan word.
4. Togarma
Dit is ‘n verwysing na Turkye, ‘n land wat ‘n oorheersende Moslembevolking van omtrent 97% het. Turkye is nog net nominaal ‘n NAVO-bondgenoot en vriend van Israel. Ná die onlangse mislukte Camp David vredesberaad tussen Israel en die PBO, het Jasser Arafat Turkye besoek waar hy ongekwalifiseerde steun vir die stigting van ‘n Palestynse staat met Oos-Jerusalem as hoofstad gekry het. Israel kan nie meer vir voortgesette steun op Turkye reken nie, maar die PBO kan wél.
5. Gomer
Deur die naam Gomer word Duitsland as een van die bondgenote in die oorlog teen Israel geïdentifiseer. Daar is groeiende ekonomiese, politieke en selfs militêre bande tussen Duitsland en Rusland, aangesien Rusland deur die Duitse regering as ‘n belangrike faktor vir die toekomstige stabiliteit van Oos-Europa beskou word. Goeie verhoudinge met olieproduserende Arabiese state sal ook vir dié lande bondgenote in hulle stryd teen Israel verkry. Vir Duitsland se ekonomiese ontwikkeling is dit ‘n baie belangrike strategiese oorweging om die voorgesette lewering van olie uit die Midde-Ooste te verseker. Waarskynlik sal hulle, soos baie ander lande, hulle vriendskap met Israel hiervoor opoffer.
Die uitslag van die Russies-Arabiese inval in Israel sal hoogs verrassend, onverwags en uiters dramaties wees. Die een oomblik sal Israel nog deur uitwissing in die gesig gestaar word terwyl die inval dreig om in ‘n wêreldoorlog te ontaard, dan sal die Here die invallende leërs op die berge van Israel verdelg. Daar sal selfs vuur uit die hemel neerdaal (Eseg. 39:4-6), terwyl ‘n groot aardbewing ook sal voorkom (Eseg. 38:19-23).
Dit sal Israel sewe maande neem om die lyke van hul vyande te begrawe, en hulle sal sewe jaar lank van die oorlogsbuit gebruik (Eseg. 39:9-12). Hulle sal hulle grootliks in in hierdie ingryping deur die Here verbly, omdat hulle van gewisse dood en nasionale ondergang gered is. Hulle blydskap sal geen perke ken nie.
Hierdie situasie sal waarskynlik deur Satan uitgebuit word om die ergste moontlike misleiding te doen in ‘n poging om die Antichris as wêreldmessias deur Israel, die Moslemlande én al die ander nasies aanvaar te kry. Die Antichris met sy bonatuurlike [duiwelse] magte sal die krediet vir die oorwinning opeis deur te beweer dat God hom na die aarde toe gestuur het om ‘n dreigende kernoorlog af te weer en sodoende die hele wêreld van ondergang en uitwissing te red. Israel en die nasies sal ‘n baie ernstige oordeelsfout begaan deur hierdie man as die beloofde Messias te aanvaar en ‘n verbond met hom te sluit (Dan. 9:27; Joh. 5:43; Op. 13:3-4).
Die Antichris kom beslis en sal homself later ook in die herboude tempel in Jerusalem tot God verklaar. Indien hy tydens die Russies-Arabiese inval in Israel geopenbaar word, dan beteken dit dat die wegraping van die kerk ook in hierdie tyd moet plaasvind. Hulle is die teëhouer teen die openbaring van die Antichris:
Die Antichris sal in die misleiding van die wêreld deur die valse profeet bygestaan word. Hy sal skouspelagtige tekens en wonderwerke doen, en selfs vuur uit die hemel laat neerdaal. Dit sal daartoe lei dat feitlik alle mense op aarde die Antichris as God sal aanbid (Op. 13:11-15).
In die middel van die verdrukking van sewe jaar, wanneer die Antichris homself tot God sal verklaar, en ook ‘n afgodsbeeld van homself in die tempel sal laat oprig, sal Israel hulle verbond met hom verbreek. Hulle sal aanvanklik bereid wees om hom as die beloofde Messias te erken, maar weier om afgodediens te beoefen en hom as God te aanbid.
In reaksie hierop sal die Antichris ‘n Joodse volksmoord gelas en hulle sal vinnig moet wegvlug na ‘n plek in die woestyn waar die Here ‘n oorblyfsel van hulle vir die laaste 3½ jaar van die groot verdrukking sal bewaar (Matt. 24:15-22; Op. 12:13-16). Oral waar Jode en Christene aangetref word, sal hulle tereggestel word omdat hulle sal weier om die Antichris te aanbid.
Onder demoniese aanhitsing sal die nasies van die wêreld in Israel, en ook in en om Jerusalem, versamel word om die oorblyfsel van Israel uit te wis en by die Olyfberg teen die geprofeteerde koms van die ware Messias van Israel te veg (Op. 16:13-16; 19:19-21). Hier sal die Here met hulle in die gerig tree en hulle uitdelg:
Met Jesus Christus se wederkoms sal Jerusalem herstel word en wêreldhoofstad in die vrederyk wees (Hand. 15:16-17; Luk. 1:32; Jes. 2:2-4). “In dié tyd sal hulle Jerusalem noem die troon van die Here; en al die nasies sal daarheen saamkom vanweë die Naam van die Here in Jerusalem; en hulle sal nie meer wandel na die verharding van hul bose hart nie” (Jer. 3:17). Die geredde Israel sal hulle verbly in die Here, Hom van harte dien, en sy lof onder al die nasies verkondig (Jes. 12: 3-6; 40: 9). Hulle sal die hele wêreld in dié tyd evangeliseer en vol vrugte maak (Jes. 27:6). “In dié dag sal die Here van die leërskare wees tot ‘n sierlike kroon en ‘n pragtige krans vir die oorblyfsel van sy volk” (Jes. 28:5). Israel se geestelike volheid sal die rykdom van die nasies wees (Rom. 11:12) en Jerusalem die glansende wêreldhoofstad.
In die komende vrederyk sal die nasies die Here in Jerusalem om genade kom smeek, en ook die guns van die geredde Joodse volk soek omdat God met hulle is:
In die lig van die wonderlike toekoms van Israel en Jerusalem, is dit duidelik waarom Jodehaat en die verwerping of verdeling van Jerusalem as die hoofstad van Israel die kern van Satan en die Antichris se ideologie is. Die wêreld, insluitende die VN, toon toenemende tekens van die veroordeling van Israel en die verpligte verdeling van hulle land en hoofstad met die Palestyne.
Dit is ‘n totaal onaanvaarbare en onbybelse beleid waardeur die nasies die toorn van God oor hulleself sal haal (Gen. 12:3; Joël 3:1-2). Suid-Afrika het homself ook met die vyande van Israel bevriend, en pluk reeds die wrange vrugte van ernstige teëspoed in sy ekonomie en nasionale lewe. Die feit dat die Drie-enige God se oppergesag nie in in die RSA se grondwet erken word nie, is ‘n konkrete bewys daarvan dat hierdie regering dit nie vir hulleself ten doel stel om in die weë van die Here te wandel nie. Geen wonder dat van hulle beste vriende (bv. die Palestyne, Libië en Iran) onder die mees venynige haters van Israel tel nie!
Ons leef in kritieke tye waarin individue én nasies standpunte inneem en dade doen waardeur hulle ewige lotsbestemming bepaal sal word – óf nader aan die Here en sy barmhartigheid, óf weg van sy aangesig af waar hulle die voorwerpe van sy toorn sal wees!